Un valium, por favor!
Esto é como unha canción nun funeral
e non vou decir que non me gusta
porque me gusta.
Estar enfermo é a miña realidade,
anque non me faga caso cando digo
que a mente non abrirá portas.
Estou destinado a leer durante horas e horas,
cousas que non me interesan,
pero é así, cando mandan algo haino que facer.
Polo menos podo decidir se quero algo ou non
Pero esa fase aínda esta lonxe,
como nun video xogo,
teño que pasar polos primeiros laberintos
para chegar ata ese momento.
.