Un valium, por favor!

Esto é como unha canción nun funeral

e non vou decir que non me gusta

porque me gusta.

Estar enfermo é a miña realidade,

anque non me faga caso cando digo

que a mente non abrirá portas.

Estou destinado a leer durante horas e horas,

cousas que non me interesan,

pero é así, cando mandan algo haino que facer.

Polo menos podo decidir se quero algo ou non

Pero esa fase aínda esta lonxe,

como nun video xogo,

teño que pasar polos primeiros laberintos

para chegar ata ese momento.